Tuesday, July 15, 2014

மனம் இறைவனிடம் கெஞ்சிக் கேட்காது



இறைவன் எப்போதும் நம்மையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பவன். ஆனால், நாமோ அவனைத்தவிர பிறவற்றில் மனதை செலுத்திக் கொண்டு இருப்பவர்கள். இதனால் அவன் மீது நமக்கு அன்பும் வருவதில்லை. ஐக்கியமும் ஏற்படுவதில்லை.

நானும் அவனும் மின்சாரமும் மின்கம்பியும் போல, இரும்பும் காந்தமும் போல - மலரும் வாசமும் போல, செடியும் வேரும்போல, உடம்பும் உயிரும் போல ஒன்றில் ஒன்று கலந்திருக்கிறோம் என்ற உணர்வு ஏற்படும் வகையில் பக்தி செலுத்த வேண்டும்.

நான் அப்படித்தான் பக்தி செலுத்துகிறேன், ஆனால் கஷ்டம் தொடருகிறதே என்று நீங்கள் கேட்பீர்களானால், உங்கள் பக்தி பொய்யானது என்று பொருள்.

ஐக்கிய உணர்வு வந்துவிட்டால் துன்பமும் இன்பமும் தனித்தனியாக தெரியாது, அனைத்தும் சமமாகத் தெரியும். மனம் இறைவனிடம் கெஞ்சிக் கேட்காது. அதைப் பற்றி நினைக்காமல் நடைபோட ஆரம்பிக்கும்.     

http://www.shirdisaibabasayings.com
http://www.facebook.com/shirdisaibabasayingsintamil

ஸாயீ உங்களை கிருபை செய்து பாதுகாப்பார்

           "வெல்லக் கட்டியின் இனிமையை விரும்பும் எறும்பு, தன் மண்டையை உடைத்துக் கொள்வதாயினும் சரி, அதை விடவே விடாது.  ஸாயீ பாதங்க...